De Gild in het Guld! Hoera! - Gilde Sint Anthonius en Sint Barbara

Ga naar de inhoud
Jubileum 2012

Trommelende tamboers gestoken in het oogstrelend kleur kostuum.
Roffelen hun diepe trom dat op hun dijen dansend klinkt.
Bazuinen klinken en kleuren met luidgeschal door het ganse heelal.
Middeleeuws, zo klinken klanken na.
Trots rinkelt het zilver eermetaal op borst en schoot gestoken.
De parelende zon schittert en weerkaatst deze glanzende sieraden van eerbetoon, ontloken.
Fonkelt stralend haar oneindig weegs.

Niet marcheren, maar Gaen ervoor,  dat is het devies,  te gaan over de eeuwenoude paden.
Mannen met daden.
Heren met hoeden in het gidsend zwart, dragen hun scherp gestreken sjerpen fier en gepast.
Klaar voor de start.

Draaiende vendels,  geborduurd met schutspatroon,
Wapperend snijden ze, plechtig, mooie kleuren door de lucht.
Zoeven vakkundig in choreografie,  met een zacht kletterend klapperen van de wind.
Met het koperomslagen verzwaard uiteinde dansend op de enkel hinkt de vendelier acrobatisch eeuwen rond.
Lijkt of de tijd heeft liggen slapen.

Vaandeldrager voorop voert trots de maat,  met deze meute loopt er een uitgedoste troep leven op de straat.
Hoofdman en Koning volgens traditie geformeerd zo de Caert ons leert.
Zo ook Deken-Schrijver en Deken-Rentmeester in deze keten hun positie dient te weten.
Gaan er zo eeuwen voorbij,  wordt alles anders, maar dat lijkt de Gild niet te deren.
Trouw aan traditie staat altijd hoog en wappert in het vaandel vrolijk  mee.
Zo heeft ze reeds eeuwen tijd overwonnen.  Door de eigen stijl te eren.
Dwars door oorlogen en dreiging heen, om de burger te beschermen en in vrede behulpzaam te zijn.
Broederschap, het woord zegt zo mooi wat het betekent,  omhelst de brede gedachten voor elkaar.
Jaar na jaar.

Even leek de hapering daar,  dat ook hier een traditie verloren zou gaan.
Maar een jonge enthousiaste vriendenclub met veel elan en die ook wel van een feestje houdt.
Heeft het stoffig bazuin en het versleten vaandel in eer hersteld.
Niet bij de pakken neer.
Een koning moet er komen!  Klinkt de bazuinen!  Roffel de trom!.
Het bier vloeit en de schutsboom wordt gehesen.
Een prettige heisa,  daar aan de aloude lome Dommeloever,  brengt een leuk spektakel met zich mee.
Boven op de schutsboom prijkt, uit het juiste hout gesneden, een groots uitgekapte vogel.

De schutters spugen handen vol.
Richten op toer, ieder het vizier, temeer om kogels in het strakke hout te jagen.
Nochtans staat de vogel fier. Maar dra,  met goed gerichte schoten breken stukken uit haar geheel.
Klinkt er gejuich bij deze brokstukken en heffen handen, met het raken van de grond.
Het bier vloeit vrolijk verder,  de strijd groeit richting apotheose,  spanning stijgt.
Met treffend slotakkoord, zeilt het laatste restje vogel in een adembenemende stilte door de lucht.
Even maar, dan met oorverdovend kabaal  wordt de kersverse koning, beduusd nog, in de weidse armen van zijn gildebroeders en door vele schouders op zijn broeders troon gehesen.
De club kompleet wordt het feest luider en luider, liederen schallen zich hoog boven bomen uit.
De middeleeuwen anno nu.  Mag het nog lang zo blijven.

Gé van Berkel   Gildefeest 3 juni 2012

(c) 2011-2017 Gilde Sint Anthonius en Sint Barbara / Mari van Oorschot
Terug naar de inhoud